info@werkenaanruimte.nl
06-81653376 (Henk) of 06-33758860 (Alice)
Grenzen aan je kinderwens?

Wat doe je als je een kinderwens hebt, die niet vervuld lijkt te worden?

Natuurlijk ga je dan naar je huisarts. Die kan je vervolgens doorverwijzen naar een specialist.

Die specialist geeft aan welke behandeling er mogelijk is, en als dat misschien niet zo is, welke alternatieven er dan wel zijn. De mogelijkheden lijken eindeloos, zo ook de keuzes die je moet maken…. Het lijkt wel vanzelfsprekend dat je dit traject ingaat, maar is dat ook zo?

Bij deze keuzes speelt niet zelden mee dat er grenzen moeten worden overschreden, als je vooraf bedacht hebt geen ivf te willen maar dan blijkt dat dit je enige mogelijkheid is….

Hoe zit dit met ethische grenzen? Hoe beslis je over deze dingen als christen?

De huidige mogelijkheden op medisch terrein zorgen er voor dat ethische grenzen steeds vager lijken te worden. Door alle mogelijkheden wordt kiezen ook steeds ingewikkelder.

Voor de specialist is het zijn taak om alle mogelijkheden te benutten om het ultieme doel te bereiken. Velen willen zelf ook ‘alles’ gedaan hebben om de kinderwens te vervullen, horen we vaak.

Ik vraag me bij bepaalde keuzes weleens af of ik, als de behandeling zou slagen, later aan mijn kind zou kunnen vertellen over hoe het is ontstaan? Ik denk dat het voor een kind erg belangrijk is dat dit voor hem/haar duidelijk is. Dit kan een goede vraag zijn bij het maken van keuzes.

Wat kies je als er zoveel mogelijkheden zijn?

Kun je er dan ook nog over denken om ergens niet mee te beginnen of met een behandeling te stoppen?
Moet je alle mogelijkheden benutten? En hoe ga je hiermee om als christen?

Deze vragen houden mij de laatste tijd bezig en ik volg de ontwikkelingen op de voet.

Ik vind het zorgelijk dat er bij iedere nieuwe ontwikkeling steeds meer ethische grenzen overschreden lijken te worden en dat het krijgen van een kind (als dat nog zo genoemd wordt) steeds meer bij de dingen horen, waar je als mens recht op hebt.

Een ethische grens zou kunnen zijn om binnen de grenzen van de huwelijksrelatie te blijven. Wat kies je dan als het gebruik van een donor je enige optie is?

De mogelijkheden gaan inmiddels veel verder: Zo is in de afgelopen tijd bekend geworden dat er in Nederland meer ruimte komt om gebruik te kunnen maken van hoogtechnologisch draagmoederschap. Dit betekent dat het ook in Nederland mogelijk wordt om samen met een draagmoeder en een donor-eicel, via ivf een kindje op de wereld te zetten.

Mijns inziens worden er met een dergelijke ingewikkelde procedure verschillende voor mij ethische grenzen overschreden.

Moeten we alle mogelijkheden die er zijn benutten? Of zou het ook kunnen om hier op een andere manier mee om te gaan?

Mijn man en ik hebben ervoor gekozen niet de medische molen in te gaan en om te koesteren wat wij samen hebben.

Dat voelde een aantal jaren terug al als een heel uitzonderlijke keuze. Ook in onze omgeving merk je dat mensen het idee hebben dat je er toch wel alles voor moet doen.

Wij vinden het daarentegen belangrijk om te erkennen dat we als mens niet alles in de hand hebben, dat het leven niet maakbaar is en dat er verdriet en tegenslagen zijn in ons leven.

Dat maakt het leven niet altijd makkelijk, maar ik heb daarin wel ontdekt dat je als mens meer veerkracht hebt dan ik had kunnen bedenken.

En dat de zin van het leven niet per se in het krijgen van een kind hoeft te liggen.

Ik ben erg benieuwd hoe jij over dit onderwerp denkt, wat doe jij met de grenzen waar je tegenaan loopt? Laat het me gerust weten door een reactie onder dit bericht te plaatsen.

Als je het liever persoonlijk doet, kan dat natuurlijk ook op onze contactpagina.

Alice

2 Reacties

  • joanne Posted 3 april 2019 08:57

    Een mooie blog!
    Toen wij verkering hadden spraken wij ook al over het krijgen van kinderen. Vrienden zaten toen in een IVF traject. Wij zeiden; ‘dat willen wij nooit’.
    Maar is dat helemaal eerlijk om te zeggen als je niet voor die keus gesteld wordt!?
    Tegenwoordig is er veel mogelijk, helaas is er ook veel maakbaar… Hier moet je je eigen grenzen in stellen en ja, je wordt snel over je eigen grenzen heen gepraat.
    Wij zijn er ook van overtuigd dat God medische behandelingen zegent en mensen er voor toerust om ze uit te voeren. Anders zou bijvoorbeeld kanker voor iedereen dodelijk zijn.

  • joanne Posted 3 april 2019 08:57

    Wij hebben er wel voor gekozen om 2 icsi behandelingen te doen. En hebben er niet voor gekozen om de 3e behandeling te doen of om (onrijp)zaad gelijk uit de testikel te halen (tese).
    Het was heftig, maar wij hebben er geen spijt van. Wij hebben dit biddend kunnen doen.

    Als wij op deze manier gezegend waren met een kindje hadden we er natuurlijk voor kunnen kiezen hier niks over tegen het kind te vertellen. Maar wij hadden er ons niet voor ‘geschaamd’ om ons kindje hier over te vertellen. Het zou in onze liefde geboren zijn en die liefde zijn/haar hele leven van ons ontvangen.

    groetjes Joanne

Geef reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd. Verplichte velden zijn aangegeven met een *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.