info@werkenaanruimte.nl
06-81653376 (Henk) of 06-33758860 (Alice)
Een leven zonder kinderen, zinvol?

Na een periode van veel verandering in ons leven, we zijn namelijk verhuisd, ben ik nu weer bij jullie terug met een nieuwe blog over hoe zinvol een leven zonder kinderen kan zijn.

Een vraag die ik geregeld krijg is hoe je je leven vormt kunt geven zonder kinderen.
Een heel belangrijke vraag!

Want wat doe je als je grootste wens niet uitkomt?

Hoe geef je dan weer zin aan je leven, als het lijkt alsof er naast het hebben van kinderen niets er meer toe doet?
Als je om je heen kijkt kan dit gevoel nog versterkt worden, iedereen heeft of krijgt toch kinderen. Waarom zij wel en jij niet?
Zoveel vragen en zoveel gedachten.

In deze blog wil ik met je meedenken op welke manieren je hiermee om zou kunnen gaan.
Hier zijn geen pasklare antwoorden op, omdat het voor iedereen verschillend is. Iedereen beleeft het op zijn eigen manier.

Ik wil je met je delen wat mij heeft geholpen en nog steeds helpt om telkens weer verder te kunnen gaan. Ik ervaar het leven zonder kinderen als een zoektocht. Het is telkens weer uitzoeken wat nu de beste weg is om te gaan.

Wat heeft mij geholpen?

Afleiding

In alle tegenslag en verdriet die ik heb meegemaakt heb ik gemerkt dat het me heeft geholpen dat ik veel verschillende dingen leuk vind, zo heb ik veel hobby’s en houd ik erg van reizen.
Het is heerlijk om samen te wandelen en mooie plaatsen en landen te bezoeken.
Het is goed om, naast het verdriet er te laten zijn, afleiding te zoeken. Dat kan zijn in je werk, een huisdier of een hobby.
Ook kan het helpen om samen een hobby of sport te doen, zodat je samen mooie herinneringen kunt maken.

Rituelen en symbolen zoeken of maken.

Een ander iets dat mij erg heeft geholpen is om het verdriet te verwerken met het maken van een symbool.
Omdat ik ook beeldhouw, heb ik na jaren een beeld gemaakt dat het verdriet en de wens uitbeeldt. Er is een echtpaar te zien bij een lege wieg.
Het was confronterend, maar ook goed om het beeld te maken.
Confronterend omdat ik het gevoel had dat onze kinderloosheid weleens voor altijd zou kunnen zijn, aan de andere kant had ik zo iets om ook aan andere mensen te laten zien waar ik trots op kan zijn.

Ook hebben we bedacht om iedere mijlpaal, wat het ook is, te vieren. In de periode dat we pleegzorg deden, zijn we daar mee begonnen. We markeerden iedere stap door ergens wat te gaan eten of drinken. Het vieren van alle mooie momenten bevalt ons heel goed.

Soms namen we koffie met iets erbij, een andere keer kozen we ervoor om lekker uitgebreid te eten. Vieren kan natuurlijk op allerlei manieren.
Jij kunt vast wel een manier bedenken die bij jullie past.

Dat God van mij houdt

Een ander belangrijk punt voor mij is dat ik heb geleerd dat God mij nooit in de steek laat.
Daar is wel veel worstelen met God aan vooraf gegaan. Toch ondervind ik telkens weer dat Hij altijd voor mij zorgt.
Al denk ik niet altijd aan Hem en weet ik vaak niet wat Zijn weg voor mij is en wat de reden is dat mijn leven gaat zoals het gaat.
Er zijn toch zoveel zegeningen aan te wijzen in mijn leven en het is goed om die telkens weer te zien.
God heeft oog voor jou in alle situaties, ook al zie je het zelf misschien niet.

Steun van mensen

In de afgelopen jaren heb ik gemerkt dat het heel belangrijk is dat je mensen om je heen hebt waar je je verhaal bij kwijt kunt. Die je niet veroordelen, maar je nemen zoals je bent. Het is bijzonder als je mensen ontmoet die in hetzelfde schuitje zitten en die je op die manier kunnen ondersteunen. Vaak kun je dan ook voor elkaar tot steun zijn.

En dan heb ik het nog niet eens over de steun en de liefde van mijn man! Hij is heel belangrijk voor mij en we delen alles met elkaar.
Een goede relatie is voor ieder stel van grote waarde, zeker als je geen kinderen hebt gekregen is het mooi om open naar elkaar te kunnen zijn en te kunnen delen wat je bezig houdt. Je bent in die situatie tenslotte nog veel meer op elkaar aangewezen.
Zo zijn er heel veel manieren om het leven zonder kinderen dragelijker te maken.

Al wil ik daarmee natuurlijk niet suggereren dat het verdriet daardoor weg gaat.
Ik merk wel dat je in de loop van de jaren eraan gewend raakt en dat de scherpe randen van het gemis ervan afgaan.
Het blijft bij tijden confronterend, bijvoorbeeld als er in familiekring weer baby’s worden geboren.
Dat gaat helaas nooit helemaal over…

Nog een laatste en telkens weer terugkerende tip:
Blijf met elkaar in gesprek en maak mooie herinneringen met elkaar. Zo heb je als het lastig is altijd iets om op terug te kunnen grijpen.

Ik hoor graag wat jou helpt om met je kinderloos zijn om te gaan? Laat het me weten of plaats een reactie hieronder.

1 Reactie

  • Mariska de Bruin Posted 24 november 2018 19:42

    Heel herkenbaar! Ik ervaar het precies zo… ☺
    Ik deel dit graag op mijn facebookpagina.

Geef reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd. Verplichte velden zijn aangegeven met een *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.